• Fyrst ber að telja það merka afrek mitt að hafa tekið, í annað sinn, þátt í þríþrautarkeppni í London, nú helmingi lengri vegalengd en árið þar áður.  Synti 1500 m. í Thames River, hjólaði 40 km. á götum Lundúnarborgar og hljóp 10 km. í Docklands London, allt þetta gerði ég á 3 klst og 33 mínútum og var ótrúlega stolt þegar ég kom yfir lokalínuna.
• Ég fór á 1000 manna sportráðstefnu í Háskólabíói með einum af læknunum í vísindaráði Herbalife, Dr. Luigi Gratton.
• Var ótrúlega stoltur dreifingaraðili þegar styrktarsamningur Herbalife við Götusmiðjuna var tilkynntur.
• Hjálpaði fólki að ná ótrúlegum heilsuárangri.
• Fór til Spánar og sat þjálfun í Barcelona, tók fjölskylduna með og nutum við veðurblíðunnar á ströndinni líka.
• Steig á Olympíuleikvang Spánverja í Barcelona þar sem við byrjuðum og enduðum 6 km. styrktarhlaup til styrktar Herbalife Family Foundation.
• Hitti ógrynni af fólki sem hefur náð ótrúlegum árangri í lífinu og fékk tækifæri að læra af þeim.
• Stóð á sviði og veitti þjálfanir, þ.á.m. um markmiðasetningu.
• Ræktaði fjölskylduna.
• Sat 12 Herbalife námskeið innanlands.
• Hélt utan um önnur 12 slík námskeið með öðru frábæru fólki.
• Fór til Bornemouth UK á leiðtogaþjálfun Herbalife.
• Söng á Silfur Dinner Herbalife.
• Fékk fyrstu íþróttamennina sem dreifingaraðila og viðskiptavini.
• Hitti og spjallaði við þrefaldan heimsmeistara í Fitness.
• Lærði ótrúlega mikið um sjálfa mig og varð þar af leiðandi sterkari og verðmætari einstaklingur.

Gaman að deila einnig nokkrum markmiðum með ykkur fyrir Herbalife-árið mitt 2009:

• Ná skilyrðum í frí til Atlantis Bahamas 2010
• Fara til Prag í júlí á Evrópu Herbalife þjálfun
• Hækka mig um þrep í markaðsplani Herbalife.  Verðlauna okkur fjölskylduna með Danmerkurferð þegar það næst.
• Taka þátt í þríþraut og sportráðstefnu Herbalife í Stokkhólmi.
• Standa fyrir þríþrautarkeppni á Eskifirði
• Stofna göngu/skokkhóp, sund- og hjólahóp.
• Vinna heilsuklúbbabikarinn, bæði einstaklings- og hópabikarinn.
• Halda áfram að verða sterkari og verðmætari einstaklingur.

Mottóið mitt þetta árið:

Hamingja er ekki eitthvað sem er sjálfsagt, né er hún eitthvað sem þú óskar eftir.  Hamingju skapar þú sjálf/ur.

Ekki hika, fáðu upplýsingar um viðskiptatækifæri Herbalife, þetta er engu líkt

www.heilsufrettir.is/arangur

Kíkið inn á www.tannitravel.is, þar er er boðið upp á kaffi og með því.

að í öll þau skipti

sem ég hef

berstrípað bifukollu    

hefði ég haft einhverja

hugmynd um hvers ég

óskaði mér helst.

Nú bíð ég eftir stjörnuhrapi 

til þess að óska mér þess eins

að regnboginn fylgi þér

hvert sem þú ferð

og fjögurra blaða smárar

vaxi við hvert fótmál þitt.

                                        Ásgrímur Ingi Arngrímsson

Erum það ekki við sem veljum að vera allt í öllu allsstaðar, eða að sitja bara f. framan sjónvarpið og dorma? Eða eins og Zig Ziglar segir "það var engin tilviljun að ég var vel yfir 100 kg. að þyngd, ég hef aldrei borðað neitt af tilviljun.... ég valdi það að borða of mikið og þ.a.l. að vera of þungur".

Er það tilviljun að tíminn líði hratt?

Það þarfnast góðs skipulags og stórra drauma og skýrra markmiða ef maður ætlar ekki að missa tímann fram úr sér og það gengur alltaf betur og betur að ná tökum á því.... en ég held, að ef maður byrji aldrei, þá missir maður allt út úr höndunum, tíminn kemur aftan að manni og maður endar ævina hugsandi, bara að ég hefði skipulagt mig aðeins betur, þá hefði ég.....

Minn mesti ótti er eftirsjá og þess vegna tek ég allar ákvarðanir mjög meðvitað og sé aldrei eftir neinu.   Ég gæti alveg velt mér upp úr því daglega af hverju ég tók þá ákvörðun að vinna í eigin rekstri í ferðaþjónustu, af hverju ég bauð mig fram til setu í bæjarstjórn, af hverju ég er í stjórn Markaðsstofu Austurlands, af hverju ég sit í nefndum og ráðum, af hverju ég er í R.vík einu sinni í mánuði til að sinna Herbalife viðskiptunum mínum, af hverju ég á þrjú börn sem öll eiga sitthvort áhugamálið, af hverju af hverju af hverju af hverju......... en ég geri það ekki.

Ég er gríðarlega stolt af öllu því sem ég hef tekið mér fyrir hendur í lífinu, það hefur fært mér þá manneskju sem ég er í dag, ákvarðanir hafa ekki alltaf verið auðveldar en eftirsjáin engin.

Stoltust er ég af þeirri fjölskyldu sem ég hef byggt upp með yndislegum eiginmanni mínum.

Yngsta grjónið varð 3ja ára 25. nóv. sl., ég skelli inn einni mynd af morgunpakkastundinni

Takk fyrir að heimsækja síðuna mína,

 ekki láta tímann hlaupa frá þér.

Það er ekki vegna þess að það miðar of hátt og hittir ekki... nei... það er vegna þess að það miðar of lágt og hittir......

.

.

.

.

.

.

og sumir miða bara alls ekki neitt!

Ég miða til stjarnanna, en þú? 

Haldið áfram þessu frábæra starfi

Myndin er tekin föstudaginn 21. nóvember s.l., við formlega opnun Casa Herbalife í Götusmiðjunni. Aftari röð frá vinstri: Óskar Finnsson, Jakob Örn Sigurðarson (KR), Jón Arnór Stefánsson (KR), Jón Óttar Ragnarsson. Fremri röð frá vinstri: Margrét Hrafnsdóttir, Hrafn Ágústsson, Guðmundur Týr Þórarinsson (Götusmiðjan), Wynn Roberts (EMEA region senior vice president and managing director), Kristín Hafdís Ottesen (Götusmiðjan), Børre Gjersvik (Country Director Herbalife Nordic Countries). Þeir sem ekki er merktir sérstaklega eru Sjálfstæðir dreifingaraðilar og "International Presidents Team Members" í Herbalife

Götusmiðjan hefur verið valin eftir mikla skoðun stjórnar Herbalife Family Foundation í höfuðstöðvunum í Los Angeles í þetta samstarf og mun þetta þýða umtalsverða fjármuni til reksturs smiðjunnar á næstu árum í formi fastra árlegra greiðslna og uppbyggingar við heimilið.

Með framlaginu er stutt við það starfs sem nú er í Götusmiðjunni og rennir það stoðum undir stækkun og enn betri aðbúnað fyrir hennar skjólstæðinga.  Er það von CASA HERBALIFE að starfsemin muni áfram vaxa og dafna og Götusmiðjan sinni sínum skjólstæðingum vel, aðstoði við heilbrigðan lífsstíl og að sem flest draumaverkefni eins og upptökuver, tómstundaherbergi og annað uppbyggjandi verði að veruleika. 

Herbalife Family Foundation rekur nú yfir 36 CASA HERBALIFE um heiminn í dag og verður CASA HERBALIFE á Íslandi það fyrsta á Norðurlöndum. 

Götusmiðjan er þakklát fyrir þakklát og stolt af þessum stuðningi CASA HERBALIFE og einmitt núna kemur þessi stuðnignur á hárréttum tíma og ekki slæmt að tengjast þessum gjöfula sjóð fjármuna sem safnað er á heimsvísu.  Gæti ekki komið á betri tíma. 

Upplýsingar um Casa Herbalife er að finna á www.herbalifefamilfoundation.org 

Fleiri myndir frá afhendingu styrksins frá því föstudaginn eru á þessari slóð.

Vefur Götusmiðjunnar er á http://www.gotusmidjan.is/

Hugsið ykkur hvað við höfum fyrir margt að þakka.

Ég er búin að æfa mig í þakklæti og þakka á hverjum degi fyrir það sem ég hef og það hafa allir eitthvað að þakka fyrir.

Í staðinn fyrir að horfa á það sem ég ekki á og velta mér upp úr því, þakka ég fyrir það sem ég hef.

Fyrir heilbrigð og orkumikil börnin mín, fyrir yndislega makann minn, fyrir ótrúlegu vini mína, fyrir að geta drukkið vatnið úr krananum, fyrir þvottavélina mína, fyrir að búa á Íslandi, fyrir eldinn í arninum, fyrir heita vatnið í krananum, fyrir skíðasvæðið okkar, fyrir að kunna að lesa, fyrir trúna á sjálfa mig, fyrir fyrir fyrir endalaust áfram.

Hvað ætli myndi gerast ef ALLIR ÍSLENDINGAR færu að þakka fyrir það sem þeir hafa, á hverjum degi, í stað þess að velta sér upp úr því sem þeir ekki hafa??

TAKK FYRIR MIG

Hver er ég?

Hvað er ég?

Er ég orkurík, samviskusöm eða þrjósk?

Hver verð ég?

Hvað verð ég?

Verð ég dýralæknir, flugfreyja eða bóndi?

Hvaðan er ég?

Hvert fer ég?

Í sveit, bæ eða borg?

Eigum við eitthvað sameiginlegt,

við tvö?

Já er það ekki?

Við borðum, sofum, vökum

og gerum öll mistök,

enginn er fullkominn! 

        (Sigurdís Sandra 12 ára)

Boðskapurinn er góður, enginn er fullkominn og ég er í mínum eigin höndum.  Ég tek mínar ákvarðanir, ég stjórna mínu lífi og núna STOPPAR MIG EKKERT í framtíðarplönum mínum.

I HAVE A DREAM AND NOTHING IS GOING TO STOP ME........... NOTHING! 

Ég tók sem sagt þá ákvörðun í fyrra, eftir að hafa tekið þátt í þríþrautinni í London, í sprint vegalengd, sem er 750 m. sund, 20 km. hjól og 5 km. hlaup, að taka þátt aftur í ár og fara þá fulla olympíska vegalengd, en það er helmingi meira en sprint.

Ég var framan af ekkert sérstaklega dugleg að æfa, en synti alltaf 1x í viku og var ómarkvisst í ræktinni og úti að hlaupa.  Ég fór ekkert á hjólið fyrr en í maí og hjólaði 1x frá Egilsstöðum á Eskifjörð til að vera viss um að ég gæti nú hjólað 40 km.  Ég hljóp líka bara 1x 10 km. áður en að þátttöku kom.  En hugann var ég að undirbúa á hverjum degi og síðustu vikur fyrir þátttöku fór ég vegalengdina mína nokkrum sinnum á dag og alltaf áður en ég sofnaði......... í huganum.

Stóri dagurinn kom, hjólið var tilbúið, gallinn á stólnum og ég undirbjó hugann.  Ég er ekki að ljúga því að það var ÓTRÚLEGT AÐ KOMA Í MARK og það bara á 3 klst 32 mín............ tárin flóðu niður og mér leið eins og hefði unnið gull á Olympíuleikunum.  Það að ná svona "fáránlegu" markmiði er bara ólýsanlegt.

Ég ætla aftur að ári og nú hef ég tíma til að miða við, þannig að ég er byrjuð að æfa, ætla að leggja áherslu á sundið til að byrja með, enda er það ótrúlega góð uppbygging á vöðvum og þoli.  Ég hleyp 1x í viku 7-10 km.  Markmiðið er að hlakka til hreyfingarinnar á hverjum morgni og því veit ég að þetta verður síbreytilegt.

Hugann undirbý ég á hverjum degi, ekki bara fyrir þetta, heldur almennt fyrir það að ná markmiðum.  Því það eina sem stoppar mann í að ná árangri er maður sjálfur, og ég ætla sko EKKI að vera mín hindrun.

Ekki meir í bili, klikkið ekki á að horfa á myndbandið af okkur Íslendingunum og hví ekki bara að skella sér með okkur Verslunarmannahelgina 2009, í liðakeppni, 1 og sjálfur eða bara sem hluti af þessum ótrúlega hópi sem er að vinna með stærstu sigrum í lífinu!

 Skjáumst, DMS.

Tíminn er fljótur að líða og áður en maður veit af á maður tannlausa 6 ára stelpu, sem veit hvað hún vill, 9 ára strák sem er farinn að semja tónlist og 2 ára stubb sem hefur orku og sjálfstæðan vilja á við........ mann sjálfan! hehe

Lífið er yndislegt, sólin skín og sjómannadagurinn framundan og þetta árið verður stórglæsileg dagskrá hér á Eskifirði.

Hér var að opna nýtt kaffihús í gær og nú er líka verið að opna Randulfssjóhús í fyrsta sinn fyrir almenningi, en það er byggt 1890 og að koma þangað inn er ótrúlegt.  Á efri hæðinni var verbúð og maður finnur enn lyktina af mönnunum sem þar dvöldu og það er bara eins og þeir hafi rétt skroppið á ball.   Ég hvet alla sem eru á faraldsfæti að kíkja þangað í sumar.

Ég er á leið til Noregs í fyrramálið að kynna mér, með 12 öðrum, hvernig Norðmenn hafa byggt upp sína ferðaþjónustu í kringum sína strandmenningu og aðra menningu.  Við fljúgum til Oslóar og svo beint áfram til Molde og keyrum svo á 7 dögum til Bergen og fljúgum þaðan heim.  Svaka spennó og 5 héðan af Austurlandi að fara.  Ég vænti þess að við verðum svo uppfull af hugmyndum þegar við komum heim!

Ég er að berjast við að opna heimasíðuna okkar hjá Tanna Travel www.tannitravel.is og þar set ég inn myndir af þessari ferð þegar ég kem til baka.

Held ég láti þetta nægja í bili, ekkert heimspekilegt, bara líðandi stund.

Við skjáumst og sjáumst, góðar stundir.

DMS. 

Syngur í runni og senn kemur lóa, svanur á tjarnir og þröstur í tún.

Nú tekur hýrna um hólma og sker, hreiðra sig blikinn og æðurin fer.

 Hæðirnar brosa og hlíðarnar dala, hóar þar smali og rekur á ból,

lömbin sér una um blómgaða bala, börnin sér leika að skeljum á hól.

 Er þetta ekki bara svona?  Eða teljum við okkur trú um eitthvað annað, kvef fylgi vorinu, allt verði ljótt og blautt, það hlýni ekki nógu hratt, snjórinn sé endalaus, rykið sjáist of vel, skólinn að verða búinn úff, hvernig höfum við ofan af f. börnunum............ og svoooo framvegis.

Ég trúi því að hver dagur sé sá besti í lífinu og ég er svooo löngu búin að gleyma á morgun hvernig veðrið var í gær.

Kíkið á þetta myndband og "jútúbið" svo Jim Rohn og horfið á eitt myndband á dag og lífið verður bara nákvæmlega eins og við sjáum það fyrir okkur, ekki eins og einhver annar leggur það upp í hendurnar á okkur

Sjáumst og skjáumst. 

Alveg frábærar fréttir...... ÉG RÆÐ Í MÍNU LÍFI og þú í þínu

Vinur minn Denis Waitley gaf mér leyfi í morgun, á meðan ég hljóp á brettinu, beint í bæði eyrun á mér, til þess að ráða sjálf hvað ég geri.

Ég ætla svo að áframgefa þetta leyfi til ykkar allra og segja eins og maðurinn

"Það deyr enginn" þó við...

...förum ekki á fætur á morgnana - það er bara miklu skemmtilegra að fara fram úr

...eignumst ekki börn - það er bara svo gaman að takast á við krefjandi verkefni

...séum ekki í vinnu - það er bara betra

...eigum engin áhugamál - það er bara .......frábært!

...séum vansæl - það er bara svo ótrúlegt að vera sæll og glaður, alltaf!

...upplifum okkur sem "loosers" - það er samt svo ótrúlegt að vera "winner"

...eigum enga vini - gefur lífinu bara meira gildi að vera sú persóna sem fólk vill vera með

...séum heilsulaus - en lífið býður uppá svo miklu miklu meira ef við erum heilsuhraust

...endalaust neikvæð - það er allt bara svo æðislegt ef við erum jákvæð

og eins og ég sagði, þá ræð ég mínu vali og ég vel að fara á fætur á morgnana, tekst á við krefjandi verkefni,  sinni frábærum vinnum, á fullt af áhugamálum, er sæl og glöð, er algjör winner, á mikið af góðum vinum, er mjög heilsuhraust og alltaf jákvæð.

Hvert er þitt val í lífinu þínu? 

Dauðinn fær mann til að hugsa, hugsa um hluti sem maður tekur sem allt of sjálfsögðum hlut, hver er ég, hvert er mitt hlutverk hér, hvað ef ég verð ekki lengur hér á morgun, hvað ef ég lifi börnin mín, hvað ef maki minn deyr, hvað ef ég skil við einhvern í ósætti og fæ aldrei tækifæri til að laga það, hvað ef, hvað ef, hvað ef.....?

Maður gerir sér enga grein fyrir hve samverustundir við þá sem manni þykir vænt um, vini og vandamenn, eru mikilvægar.  Það er ekki nema þegar maður fær svona fréttir um dauðsföll sem maður virkilega fer að meta þær dýrmætu mínútur, klukkustundir, daga, vikur og ár sem maður á í samskiptum við fólk.

Tíminn milli lífs og dauða er enginn og maður veit ekki hver fer næstur.

Ég hef sett mér það sem markmið að skilja aldrei við neinn í ósætti og fara aldrei að sofa ósátt.  Það er ekkert alltaf auðvelt, en ég verð alltaf betri og betri í því.  Ég kyssi börnin mín ALLTAF góða nótt áður en ég fer að sofa.... því maður veit ALDREI!

Í morgun var t.d snillingurinn hann Jim Rohn aða velta upp þeirri spurningu hvað maður ætti virkilega langt eftir?  Hann lagði það upp þannig að maður ætti að telja skiptin, ekki árin.  HVAÐ MEINAR HANN MEÐ ÞVÍ?

Jú, ef maður...

...fer í laxveiði einu sinni á ári, á maður þá 20 ár eftir í veiði, eða 20 skipti??

...hittir góðvin sinn sem býr erlendis, einu sinni á fimm ára fresti, á maður þá 20 ár eftir, eða 4 skipti?

...fer í góða útilegu með vinum á tveggja ára fresti, á maður þá 20 ár eftir, eða 10 skipti?

...á gæðastund með makanum einu sinni í mánuði, á maður þá 20 ár eftir (7300 daga) eða 240 skipti?

...hugsar um að rækta líkamann sinn og huga á hverjum degi, þá eru það 7300 skipti og þá verða 20 árin sem maður er að hugsa um að svo mörgum skiptum í öllu sem maður tekur sér fyrir hendur, að eftir öll þau skipti á maður önnur 7300 skipti eftir og svo önnur og önnur og önnur.

Spörum ekki "skiptin", njótum lífsins, ræktum líkama, sál, fjölskyldu, vini, vinnu, áhugmál, frelsið og....... öll "skiptin" í lífinu! Geymum ekki veiðina, útileguna, gæðastundina og allt það þangað til næst, því þá er einu skiptinu færra!

 svo segir maður bara eins og í talstöðinni í gamla daga,

"SKIPTI"